بخت من

چمن بخت مرا گاو چرید از دو سه جا // رخت اقبال مرا موش جوید از دو سه جا!

تانکر زندگی ام از دو سه جا سوراخ است// هر چه در آن پدرم ریخت ، چکید از دو سه جا!

عنکبوت آمد و آن قدر مرا مُفلس دید // که در آن جیب کت ام تار تنید از دو سه جا !

زن گرفتم فک و فامیل زنم می گفتند // چوب در پاچه ی این مرد کنید از دو سه جا !

آن چنان از رقم مهریه اش ترسیدم // که سر عقد مرا برق پرید از دو سه جا!

زندگی بشکه کودیست که رویش عسل ست// به کما رفت هر آنکس که چشید از دو سه جا!

من از اول به کما رفتم و چون برگشتم // دیدم آیینه بختم ترکید از دو سه جا !

کم کَمَک زیر سرم از دو سه جا گشت بلند // کک به تنبان من افتاد و جهید از دو سه جا!

پشه بند هوسم پاره شد و ناغافل // پشه ای رند مرا سیر گزید از دو سه جا!

چون که فهمید زنم با عصبانیت رفت // سیم فولادی و ساطور خرید از دو سه جا!

سپس اینگونه مرا با هیجان نصف نمود // دست و پاهای مرا بست و کشید از دو سه جا!

زندگی مثل زلیخا به من از پشت رسید // نه یقه ، پاچه شلوار درید از دو سه جا!

من از آن بدو تولد که شمردم ، دیدم // بخت بی حاصل ما خیر ندید از دو سه جا.

شروین سلیمانی.