دیگــر بهار هم ســر حالم نمی كند چیزی شبـیــه گریه زلالم نمی كند پاییز زرد هم كه خجــالت نمی‎كشد رحمی به باغ رو به زوالــم نمی كند آه ای خدا مرا به كبوتر شدن چه كار؟! وقتی كه سنگ،رحم به بالم نمی كند مبهوت مانده ام كه چرا چشمهای شب دیگر اسـیر خواب و خیالم نمی كند... این اولین شب است كه بوی خیال تو در...

باز امشب در هوایت مرغ دل پر می زنددست نامرئی عشقت پشت در ، در می‌زنداز میان بغض هایم می پَرَد ،آهی که ازپُشت دیوار دلم ، بر سینه خنجر می زند تا که می تازد غمِ تاتاریَت بر جان منتیر ِ چشمت روی قلبم زخم ِ دیگر می‌زندشعر، پاپیچِ خیالم می شود مستانه واربا سَلامت بادِ نامَت، لب به ساغر میزندمرگ هم ازعشق ...

دیگــر بهار هم ســر حالم نمی كندچیزی شبـیــه گریه زلالم نمی كند پاییز زرد هم كه خجــالت نمیu200eكشدرحمی به باغ رو به زوالــم نمی كندآه ای خدا مرا به كبوتر شدن چه كار؟!وقتی كه سنگ،رحم به بالم نمی كندمبهوت مانده ام كه چرا چشمهای شبدیگر اسـیر خواب و خیالم نمی كند... این اولین شب است كه بوی خیال تودرگــ...

با تشر گیسویتان را ماست مالی میکنمعقده ام را بر سر زلف تو خالی میکنمدر خیابان اندکی ظاهر شوی بی روسریبا چک و تیپا تو را در کوچه حالی میکنماختیار تام دارم سال ها در شهر هِرتهمچنان آتش به پا با اِذن والی میکنممُهر ِ باطل میزنم یارانه ات را بی درنگدل پریشانت شبی از وضع مالی میکنمدر تبِ پرونده سازی باره...

امدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟بی وفا حالا که من افتاده ام از پاچرا؟نوشدارویی و بعدازمرگ سهراب امدیسنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا؟عمر مارا مهلت امروز وفردای تونیستمن که یک امروز مهمان توام فرداچرا؟نازنینا ! ما به ناز تو جوانی داده ایمدیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا؟آسمان چون جمع مشتاقان ...

یاور از ره رسیده با من از ایران بگواز فلات غوطه ور در خون بسیاران بگوباد شبگرد سخن چین، پشت گوش پردههاستتا جهان آگه شود، بی پرده از یاران بگوشب سیاهی میزند بر خانههای سوگواراز چراغ روشن اشک سیه پوشان بگوپرسهی یاس است در آواز این پتیارگاناز زمین، از زندگی، از عشق، از ایمان بگوسوختم آتش گرفتم از رفیق ...

ماسک را خوب بزن تا ندهی بر بادمعطسه بیماسک مکن تا نَکَنی بنیادمبوسه بر هرکس و ناکس مده، جان در خطر استدستکش دست بکن تا نکنی ناشادمبه عروسی مرو، از ختم و عزا دوری کنغره بر خویش مشو کز کرونا آزادم!داخل جمع مشو ورنه بسوزی ما رانرو در دورهمی تا نروی از یادمماسکِ آلوده میانداز به هر کوی و گذرعقل شیرین من...

کدخدا گفته که از خانه کسی در نرود دِه قرنطینه و با قفل کسی وَر نرود همچنین گفته که اینترنتتان مجّانیست تا که در خانه کسی حوصلهاش سر نرود گاوتان مُرد اگر هم به درَک! هیچ کسی خارج از خانه پیِ یونجه و شبدر نرود مؤمنان! کلّ عباداتِ جماعت تعطیل شیخ

بچه که بودم به من آموختند فحش نباید بدهی گوسفند بی ادبی بوده از این خانه دور حرف رکیکی نزنی بی شعور بچه ی همسایه به من فحش داد پند پدر مادرم آمد به یاد بر دهنش مشت ادب کوفتم البته با غیظ و غضب کوفتم شب که پدر قصه ما را شنید نوبت آموزه دوم رسید پ

از استاد سخن سعدی شیرازی: برخیز که میرود زمستانبگشای در سرای بستاننارنج و بنفشه بر طبق نهمنقل بگذار در شبستانوین پرده بگوی تا به یک بارزحمت ببرد ز پیش ایوانبرخیز که باد صبح نوروزدر باغچه میکند گل افشانخاموشی بلبلان مشتاقدر موسم گل ندارد امکانآواز د

گر چه من صاحب منصب شده و مسئولمدائما بین سران می روم و می لولم منصب مرتفع و کرسی عالی دارمدر همین حوزه زمانی است که من مشغولم لیک بیچاره ام و مفلس و نادار و ضعیفغالبا در همه احوال ببین بی پولم دخترا

ترجمه یک ترانه ترکی.گفتم که حق با من استسرم را به دار کشیدند.وقتی طناب دار گردنم را فشرد،دار گریه کرد و من گریه کردم.دست بر گردن یار انداختم،یار گریه کرد و من گریه کردم.خانه ام ویرانه شد،هستی ام بر با

- تشکرنامه! خنده دارد! بس که این از آن، تشکر می کندهر که از هرکس به هر عنوان تشکر می کند! جلسه های آنچنانی در ادارات مهم!ایکس، از آغاز تا پایان تشکر می کند چای هم در استکان، جوش تکلف می زندحبه های قن

ترسم از روزی که قبض آفتاب آید برایمیا که فیشی از بهای ماهتاب آید برایمنصب گردد روی دوشم یک هواسنج جدیدقیمت باد و هوا هم با شتاب آید برایم.

معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا یاری که دلم خستی در بر رخ ما بستی غمخواره

نطق آزاد و بیان آزاد است روح آزاد و روان آزاد است همه جا زمزمه ی آزادی است پیر آزاد و جوان آزاد است گله آزاد نباشد ورنهگرگ آزاد و شبان آزاد است در هدف ساختن سینه ی خلق تیر آز

هر که پرسید ترقی چه اساسی داردگفتم این راه نه درسی نه کلاسی د اردکرسی عزت و اجلال کسی خواهد یافتکه نه علمی ،نه کمالی، نه حواسی داردیار گلچهره در آغوش کسی می افتدکه قد پیزری و شکل قناسی داردگیتی تتگ نظ

هموطن یارانهها را ده برابر میکنم وضع جیبات را خودم یکماهه محشر میکنم خانه میسازم فراوان در میان کوه و دشت خانهداری را برایت من میسر میکنم دست دزدان را به سرعت میکنم کوتاه و بعد خانهها را بی کلید و قفل و بی در میکنم باعث رشد تورم گشته مسکنهای مهر نامشان را مسکن آبان و آذر میکنم میرسد در دولتم دریای ع...

در دهکده ی ما که گرفتارِ نداری است گویند زمستان و خزان نیز بهاری است شغـــل همه مردم زحمـــتـــکـش این ده هر چند که دیمی ست ولی مزرعه داری است اما دو سه سالی است که اوضاع کساد است هر بچه کشاورز پیِ کار اداری است کمپانی ده نیّت کالـــسکه زدن داش

روزی گذشت پورشه ای از گذر گهی فریاد و آه ناله ز هر کوی و بام خاست پرسید زان میانه یکی کودک فقیر این اسب کیست مادرم؟ اسب پادشاست؟ آن یک جواب داد چه دانیم ما که چیست پیداست آنقدر که الاغی گرانبهاست نزدیک رفت پیرزنی گوژپشت و گفت این خر گمان کنم که خر